RSS
 

Reisverslag – februari 2012

02 Jun

Beste allemaal,

We zijn gisteren aangekomen in Ouagadougou.

Onze ervaringen en werk in Bamako waren meer dan goed. Hartelijke een intelligente vrouwen, bijgestaan door een paar goeie mannen. Heel open en bevlogen. Het was goed.

Bamako was nog stoffiger dan hier. De reis met de bus, als enige blanken tussen de lokale mensen, was lang en ook boeiend. We onderbraken de reis na 10 uur bus voor 2 nachten in Bobo Dioulasso, een grote Burkinese stad. Om er het verslag van het werk van de mensen van het project in Bamako af te maken, wat rond te slenteren en even om te schakelen. Gisteren deden we 5 uur bus om hier te arriveren. Meteen begonnnen de afspraken voor de (formation’ die we hier gaan doen.

Vandaag spraken we al met Pamoussa. Hij kwam met de bus van Kaya naar Ouagadougou. We hebben 4 uur lang in het lang en in het breed een hele agenda kunnen afwerken. En ons bezoek in Kaya, gepland op volgende woensdag 29/2 is voorbereid.
– Een groot gedeelte van de besprekingen ging over investeringen en andere kosten en de actuele prioriteiten, en wat Apatam daarin zou kunnen doen en onder welke voorwaarden. We willen deze op onze volgende vergadering (een paar dagen na onze terugkeer) met jullie te bespreken. Pamoussa is naar huis gegaan met een heleboel huiswerk. Hij zal tegen volgende week allerlei begrotingen opmaken, die we dan zullen bespreken met hem en daarna met jullie.
– We kondigden de power-point presentatie van Kasterlinden aan, en zullen die woensdag laten zien aan alle leraars en aan de leerlingen van de ateliers die ongeveer dezelfde leeftijd hebben als die van Kasterlinden. We zullen voor Kasterlinden speciaal van hen foto’s maken, en als het kan ook wat verhalen optekenen en vragen die zij hebben noteren.
– Pamousssa regelt dat we aanstaande woensdag een gesprek hebben met 2 of 3 kinderen, zodat we ‘une journée dans la vie de …’ kunnen schrijven, met foto’s erbij voor zover dat leven zich in de school afspeelt.
– We bespraken ook de mogelijkheid dat een paar jongeren van bij ons een maand ondersteuning bij ‘het werken met kinderen’ zouden komen geven. Pamoussa is zeer geïnteresseerd. Julia zou de betrokken meisjes in contact willen brengen met Marie-Thérèse om de mogelijkheden en vereisten te bespreken.
Dat was het zo ongeveer denk ik. Details en wat er verder nog aan de orde komt volgen later en weer thuis.
Mocht je meer vragen of voorstellen hebben: laat ze ons weten voor aanstaande woensdag, dan kunnen we ze nog meenemen tijdens ons bezoek in Kaya.

Over de Afrikaanse verhalen:
We hebben ons in Mali en hier laten vertellen dat er ontelbare Afrikaanse kinderverhalen zijn, maar dat die allemaal lokaal-, zelfs dorpsgebonden zijn, en oraal overgedragen. De afgelopen decennia zijn vooral Fransen, Canadezen en Italianen wat verhalen gaan optekenen in sommige dorpen, en hebben deze uitgegeven. Er zijn geen ‘universele’ verhalen bij. Als er dieren in voorkomen zijn het vaak wel dezelfde, zoals de haas, de hyena, de schildpad, de olifant. Alle verhalen hebben een moraal. Bijvoorbeeld dat je gastvrij moet zijn, dat mensen slimmer zijn dan dieren, dat je je moet opofferen voor de gemeenschap, dat goed soms ook met kwaad beantwoord wordt, enzovoort.
Voilà, dat is wat we ervan ontdekten. Misschien is het nuttig om er ook eens naar te zoeken op het internet.
Dat is ons voorlopig rapport.
Het is hier uiteraard heet! Erg heet! Vandaag staat er een zalig windje. Stoffig is het overal, maar hier toch minder dan in Mali.

Mogen beginnen onze werksessies (de ‘formation’), gedurende 5 dagen van 8 tot 17 uur. In ’t weekend werken we op zaterdag en zien verder mensen van één of twee andere projecten. De laatste dagen zijn ook al volgepland met serieuze dingen. Ik probeer tussen door nog aankopen te doen voor onze Apatam shop.
Nu gaan we op bezoek bij enkele deelnemers die morgen meedoen; met de bedoeling zo goed mogelijk bij hun realiteit aan te sluiten.
Never a dull moment dus.
Hartelijke groet van ons beiden,
En ahum, jullie berichten zijn welkom! Normaliter kunnen we elke avond op het internet.
Julia en Magda

 

 

Maart 2012 – Verslag van de reacties van de leerlingen in de dovenschool van Kaya, Burkina Faso, op de power-point presentatie van de leerlingen van Kasterlinden:

Op 29 februari keken de leerlingen ouder dan ongeveer 14 van de dovenschool van Kaya in Burkina Faso naar de power-point presentatie die de leerlingen van Kasterlinden voor hen hadden gemaakt. Daarin gaven zij een beeld van België, van hun school, van zichzelf en van hun hulpmiddelen.

Deze leerlingen zitten in de laatste klas van de lagere school, of volgen een opleiding in het naaiatelier of het schrijnwerkatelier. Wat ze leren is zeer basaal en beperkt omdat er geen didactische en andere middelen zijn om op niveau te werken.
Doordat er geen elektriciteit is in de school werd er gekeken op het scherm van onze laptop. De directeur van de school vertaalde onze toelichtingen en hun vragen van het Frans naar gebarentaal en omgekeerd.

De interesse van de leerlingen was zeer groot. Ze zaten met open mond zeer geboeid te kijken. Er ging een onbekende wereld voor hen open. Ze vonden het verhaal van Manneken Pis grappig. Ze keken hun ogen uit op de lekkernijen van België. Ze waren onder de indruk van de nette geplaveide speelplaats van het chique busje dat er stond, van de vele verschillende en goed ingerichte klassen en ateliers, en van zoveel verschillende lessen en vakken die aangeboden worden. Ze hadden dolle pret toen ze begrepen hoe zo’n trilwekker werkt. Een paar van hen gingen het trillen nadoen door met heel hun lichaam te schudden. Ze vonden het opzienbarend hoe het er voor doven en slechthorenden uitziet in België, wat voor hen allemaal mogelijk is en wat ze er aan mogelijkheden hebben. Alsof de beelden van de power-point presentatie uit een gefantaseerde wereld kwamen.
Behalve over de wekker hadden ze weinig vragen. De meesten reageerden niet, ze stonden eerder perplex. Of misschien vinden ze dat wat ze zagen en vernamen voor hen toch onbereikbaar was. Maar enkele leerlingen werden enthousiast van alle mogelijkheden die er bestaan. Alsof ze beseften of hoopten dat ook voor hen misschien ooit meer mogelijk zal zijn.

Ze sturen hartelijke groeten aan de leerlingen van Kasterlinden, en danken hen voor de presentatie en ook voor de andere spullen die ze hadden meegegeven.

Ze hopen dat ze nog meer van hen zullen zien. Zelf weten ze niet wat zij zouden kunnen doen. Zelf hebben ze geen mogelijkheden om visuele dingen te maken: geen computers, geen elektriciteit of internet, geen opleiding om met PC te werken, geen geld om naar een cybercafé te gaan, …. Er wordt over nagedacht. Misschien kunnen ze met het fototoestelletje van de directeur zelf foto’s maken en mailen. Ze zijn in elk geval blij met het contact met hun lotgenoten in België.

 

 

 

 

 

 

 
  1. Reisverslag – februari 2012 « Apatam VZW | reisverslag | Scoop.it

    25/06/2012 at 06:38

    […] Reisverslag – februari 2012. 02 jun. Beste allemaal,. We zijn gisteren aangekomen in Ouagadougou. Onze ervaringen en werk in Bamako waren meer dan goed. Hartelijke een intelligente vrouwen, bijgestaan door een paar goeie mannen.  […]