RSS
 

Archief voor de ‘Bezoeken aan Burkina Faso’ categorie

Reisverslag – september 2013

30 Sep

Zie ook rubriek foto’s

Julia en Magda reisden in september 2013 af naar de dovenschool in Kaya.
Doel van de reis: overleggen met directeur Pamoussa(P), de pedagogische directeur en de leraren over de situatie van de school bij het begin van het nieuwe schooljaar plus hulp en bijstand verlenen aan de afgevaardigden van IzG met de installatie van de zonnepanelen en de twee wateropslagtanks. Hier volgen enkele boeiende dagboekfragmenten.

 15 september 2013

Julia is met Juul (elektrificatie) en Georges (wateropslag) al bijna een week in Kaya. Ondertussen werkten Marie-Thérèse (M-Th) en ik samen voor Ex-Change ( zeer goed gelukt!!!).
Vrijdag, zijn de architecten Elise en Tom(werken aan een masterplan voor de schoolsite) aangekomen in Ouagadougou. Met naaimachine! M-Th heeft hen samen met mij opgehaald en ons naar het RAN Somketa hotel gebracht. Het stel en ik struinden een ganse dag door de stad.
Ik deed reeds redelijk veel inkopen voor onze winkel. We werden overal bestormd, tot lastig gevallen, door verkopers. Er was ook in de verste verte geen andere klant te bekennen. We vroegen hun waarom, sommigen wijten het aan het stilvallen van het toerisme in Mali en de onrust in de hele regio. Hopelijk kocht ik niet al te veel! Vanavond waren Tom en Elyse en ik uitgenodigd om te eten bij Belgen die hier al 22 jaar wonen en als evangelische missionarissen enkele sociale projecten leiden.
Morgen, zondagmorgen, pikt M-Th ons op en vertrekken we samen naar Kaya om er Julia, Juul en Georges te vervoegen. In de vooravond arriveren we in Kaya.

Van Julia weet ik via de telefoon:
Het werk(de zonnepanelen) van Juul was op 3 dagen klaar, dank zij een goede voorbereiding en een zeer dynamische lokale ploeg. Hij heeft dus uitstekend voorbereidend werk geleverd en de juiste firma hier uitgekozen. De panelen werken naar het schijnt prima, maar omdat het vaak bewolkt is in dit regenseizoen waren de batterijen nog nooit helemaal vol geraakt. Dat komt wel in orde!
Nu werkt Juul mee met Georges.
De 2 waterciternes vragen meer tijd omdat de vorige fase of laag altijd moet drogen voor de volgende kan worden gebouwd. Bovendien moeten ze telkens het regent – met hevige overvloedige en soms lange ‘ buien -alles afdekken en stilleggen. En de ploeg is ook laat ons zeggen van een beperktere dynamiek.
Maar het komt in orde.
Als ik hen aan de telefoon heb klinkt het daar altijd energiek en vrolijk.
Ik heb begrepen dat ze veel moeten overleggen met Pamoussa en zoeken naar oplossingen voor bepaalde vragen tot hij het ‘une bonne idée’ vindt. Maar het gaat zo te horen goed.
Ik ben benieuwd om het maandag allemaal te zien en mee te maken. En Tom en Elise niet minder dan ik.

16 september 2013

Gisteren met M-Th, Tom en Elise aangekomen in Kaya. Onderweg een merkwaardig sculpturenpark bezocht, en het Operndorf, een Duits project dat door de Burkinese architect Kéré ontworpen is. Groots en prachtig. zelfs naar onze normen uitzonderlijk perfect afgewerkt. Maar vooral: door ingenieuze dakconstructies wordt het binnen nooit meer dan 25gr. Voer voor architecten.
Julia, Juul en Georges waren juist uit de school vertrokken toen wij daar aankwamen. Pamoussa haastte zich op zijn moto naar ons toe en heeft ons rondgeleid en alles gedemonstreerd. Hij is razend enthousiast en fier! Het is gewoon schitterend wat er is gerealiseerd: het bureau met opslagruimte van P, de verlichting en de stopcontacten, de hangar bij de internen, de waterciternes die bijna klaar zijn: het is ongelooflijk hoe alles erop is vooruit gegaan!
Vandaag wordt er verder gewerkt aan de citernes en andere ingrepen ivm de wateraflopen. Tom en Elise gaan beginnen met veel informatie verzamelen bij P en met meten. Julia, M-Th en ik beginnen met onder elkaar een agenda voor onze besprekingen met P op te stellen en onze aanpak af te stemmen, daarna hopen we hem ook te pakken te krijgen om rustig met hem te kunnen spreken.
Vandaag begint het schooljaar voor de leraars. Die zullen we dus ook zien. Moeilijkheid: het is nog niet duidelijk wie de leraars zullen zijn. Want dat fameuze examen is nog niet geweest. We bespreken vandaag ook met elkaar en met P het ‘atelier’ (soort workshop) dat we morgen en overmorgen met hen gaan doen.
Ik ben benieuwd wat de dag ons zal brengen.
Die dag is hier nog niet zo ver gevorderd als bij jullie: er is 2 u verschil. We logeren in een aangenaam hotelletje dat hoort bij een project (bijna alles is hier van het een of ander project) van een Nederlandse mevr. die hier ook woont. In dit hotelletje en een restaurantje verderop leidt ze jongeren die uit haar centrum of uit haar school komen op voor de horeca. Maar stel je hierbij geen westerse opleiding of omstandigheden voor!

17 september 2013

Vlug wat nieuws tijdens onze middagpauze.
Ici ‘ca marche’ en ‘pas de problèmes’. Vooral als er wel problemen zijn. Maar het is waar dat de werken opschieten en alles verloopt in een prima sfeer.
De elektrificatie is afgewerkt. Aan de waterafvoer en wateropslag in 2 reuze citernes wordt nog hard gewerkt door onze ingenieurs zonder grenzen en de lokale ploeg. Om de deksels op de citernes te hijsen zijn vanmorgen alle mannen die in de buurt waren opgetrommeld. Voorlopig is het maar voor 1 van de 2 citernes gelukt. Maar opgeven staat hier niet in de woordenlijst.
Elise en Tom hebben alles opgemeten. Ze zijn sedert vanmorgen in nauwe communicatie met Pamoussa over de dromen voor de bestemming van de vrije ruimtes en de uitbreiding van het vastgoed. P werkt goed mee. Ik denk dat ze fantastisch werk leveren en erin slagen een echte gesprekspartner voor de school te zijn. Ze zien er met hun petjes en meetapparatuur echt professioneel uit. En ze zijn echt sympathiek.
Marie -Therese is de geknipte tussenpersoon tussen onze verschillende culturen!
Vanmorgen deden M-Th en ik onze eerste sessie met de 7 leraars van vorig jaar plus 1 nieuwe.
We vertelden eerst uitgebreid over ons: de marraine van de school en APATAM. Hoe we begonnen zijn, waarom we deze school gekozen hebben, wat onze doelstellingen en prioriteiten zijn en waarom, wat onze motieven zijn om dit te doen, hoe we met de school samenwerken en hoe niet, wat we in België doen om aan geld voor de school te komen, hoe en waarom onze middelen beperkt zijn, enzovoort. Zij zegden dat ze dat allemaal niet echt wisten en dat ze het nu echt snappen, en dat het hen extra motiveert om zichzelf te investeren voor de doven en voor deze school, samen met ons. Daarna vertelde elke leraar zijn/haar problemen op pedagogisch vlak in de eigen klas en gaf M-Th daarop commentaren. Daarvan volgt later nog een verslag. Het was voor ons en hen een zeer boeiende bijeenkomst! Morgen gaan we verder.

Kaya-Atelier-met-de-leraars-(8)   Kaya-Atelier-met-de-leraars-(3)   Kaya-Atelier-met-de-leraars

Kaya-De-leraars-na-het-atelier-(3)
We hebben de indruk dat de directeur (pedagogische) een man is met de juiste motivatie en behoorlijk professioneel ook.
Julia is in alles wat hier gebeurt de mediator, facilitator, organisator, regelaar, enzovoort. Ze heeft bovendien een heel goed contact ontwikkeld met Pamoussa en weet de dingen heel goed bij hem aan te brengen. Hij accepteert zowat alles van haar. Het valt ons wel op dat zijn leraars van vele zaken toch wel op de hoogte zijn.
Ik denk dat het een geluk is voor de kwaliteit van het onderwijs en de school dat de pedagogisch directeur die aspecten van P overnam. P is daarvoor te veel een ondernemer en zeer naar buiten gericht bezig. Wat natuurlijk ook belangrijk is en maakt dat de school staat waar ze staat.
Mochten jullie 1 of 2 gepensioneerde kleuterleidsters kennen die hier de 2 begeleidsters op weg kunnen helpen: spreek ze aub aan om hier een paar weken ondersteuning te komen geven.
Het is hier erg heet. Werken te velde en op de chantiers in deze extreme hitte is zeer vermoeiend. Het heeft nu al in dagen niet meer geregend. Het regenseizoen loopt op zijn einde en de temperaturen stijgen alweer.
Donderdag wordt alles ingehuldigd.

19 september 2013

Er is veel te vertellen. Mondelinge toelichting en foto’s zullen duidelijker zijn dan deze punten:

De fête d’inauguration was vandaag van 10 tot 1.30u. Met een 100-tal gasten, veel belangrijke mensen die bijna allemaal een speechke deden, het ene al protocolairder en plechtiger dan het andere. Waaronder wij van Apatam, ook Juul en Georges van IzG, Marie-Therese de marraine van de school, maar meer dan wij: een vertegenwoordiger van de burgemeester van Kaya, de verantwoordelijke voor onderwijs van de provincie Sanmatenga en zijn bazin die voor een regio van 3 provincies verantwoordelijk is. En de voorzitter van de mannelijke ouders en de voorzitster van de vrouwelijke ouders. Nadien eten en een drank voor iedereen. Ambiance! Alle licht werd gedemonstreerd, en er werd gedronken uit een van beide watertanks.

De maquette van Tom en Elise werd een curiosum gevonden. Grappig.

Nu maken we de agenda’s voor morgen en overmorgen. Er is nog redelijk wat te doen.
We zijn altijd plakkerig van de hitte, het vuil, het stof. Het zal thuis weer te comfortabel zijn!

 Overhandiging naaimachine aan Ibrahim(dove man) en zijn vader.

Kaya-Overhandiging-naaimachine-aan-dove-Ibrahim-en-zijn-vader-(26)   Kaya-Overhandiging-naaimachine-aan-dove-Ibrahim-en-zijn-vader-(20)

Kaya-Overhandiging-naaimachine-aan-dove-Ibrahim-en-zijn-vader-(21)

 

 

 

 

 

 

Reisverslag – oktober 2012 – Leerlingen vertellen

24 Feb

Djamila Ouédraogo, 11 jaar.

djamila2    djamila3

Kaya, 29 oktober 2012. Vertaald van en naar gebarentaal door de onderwijzer van haar klas, CM1 (5de jaar basisonderwijs).

Mijn mama geeft les in een andere school. Mijn vader werkt ergens ver weg. Hij is prefect in een school. Hij is er niet, maar af en toe komt hij naar huis. Ik heb geen zussen en broers. Ik woon wel samen met onze familie. Dat zijn heel veel mensen en kinderen.

Ik ben doof geworden toen ik nog heel klein was (2 jaar. MM). Dat kwam doordat ik ziek was (meningitis die te laat werd gediagnosticeerd, MM). Ik ga al lang naar school, maar hoeveel jaar al dat weet ik niet. Ik ben graag op school omdat ik hier veel kan leren. Wat ik het liefst doe is schrijven. (volgens de onderwijzer is Djamila de beste leerling van de klas)

Ik weet niet om hoe laat ik ‘s morgens opsta. Mijn mama maakt mij wakker. Ik denk dat dat om 6 uur is.  Dan poets ik mijn tanden. Voor ontbijt eten we brood met boter en we drinken koffie met melk (de andere kinderen in de klas moeten hier erg om lachen, want dat is geen traditioneel Afrikaanse gewoonte. MM).

Ik kom naar school op de fiets. Van mijn huis naar de school is het maar 10 minuten fietsen.

Mijn mama helpen moet ik niet. Ik moet alleen mezelf wassen. Soms roept zij een vrouw en ze geeft haar geld, en dan doet die vrouw de was voor ons. Mijn mama kookt wel zelf.

Thuis leer ik mijn lessen. We hebben thuis boeken (dat vinden de andere kinderen in de klas ongelooflijk. MM). Ik lees dikwijls een boek samen met mijn nichtjes. Dat doe ik graag.

’s Avonds eet ik het liefst tô. Tô is gemaakt van maïs.

Ik ga naar bed als mijn mama zegt dat het tijd is. Ik weet niet om hoe laat dat is, maar ik denk om 21 uur.

 

Jacouba Kourita, 13 jaar.

jacouba2    jacouba3

Kaya, 29 oktober 2012. Vertaald van en naar gebarentaal door de onderwijzer van zijn klas, CM1 (5de jaar basisonderwijs).

Ik ga naar school van toen ik 8 was. Ik ben nu al 5 jaar in deze school.

Wij zijn met 5 kinderen thuis. Ik ben de oudste. Mijn 3 broertjes gaan naar een andere school. Mijn zusje gaat nog niet naar school, die is nog te klein.

Ik ben altijd doof geweest.

Ik woon hier niet ver vandaan, 2 km maar. En ik kom op de fiets naar school.

’s Morgens sta ik op om 5 uur, of misschien al vroeger. Dan bidden we samen (een moslim familie). Daarna was ik mij en ik poets mijn tanden. We eten rijst met saus.

Dan moet ik het vuil op de ‘cour’ waar wij wonen bijeenvegen, de hopen van de ezel en zo. Daarna ga ik met een stootkar op 3 wielen water halen. Daar moet je elke keer voor betalen. Dat water is voor de dieren, voor de was, om onszelf te wassen, om te koken, voor alles. Op de stootkar kunnen 3 grote potten, en daar moet ik hard aan duwen.

‘s Middags ga ik thuis eten. Dan was ik enkel mijn voorarmen en voeten. En ’s avonds was ik me weer helemaal.

Als ik groot ben wil ik graag sigaretten roken. Na de basisschool wil ik misschien wel schrijnwerkerij gaan leren. Of mecanicien voor motto’s worden. Maar eigenlijk wil ik commercant worden, dingen verkopen, zoals mijn vader. Vader verkoopt kleren op een stand op de markt samen met zijn vrienden. Als er geen school is ga ik hem daar helpen. Mijn moeder weeft tafelkleden en zo.

Ik kom naar school om te leren. Het liefst leer ik aardrijkskunde. Dat gaat over vuur, en over de planten.

 

ABDOUL LATIF Sakandé, 11 jaar

abdoul    abdoul1

Kaya, 29 oktober 2012. Vertaald van en naar gebarentaal door de onderwijzer van zijn klas, CP2 (4de jaar basisonderwijs).

Ik ben doof sedert 3 jaar. Dat kwam door een ziekte (meningitis). Ik kan niets meer horen maar ik kan nog wel een beetje praten. Toen ik doof werd zat ik in CP1 (1ste jaar basisonderwijs) in een gewone school.

Nog daarvoor was ik in een Arabische school (een Koranschool). Maar mijn ouders vonden dat ik daar niets leerde en toen stuurden ze me naar een gewone school.

Wij zijn thuis met 6. Ik heb 3 broers en 2 zussen. Ik ben de jongste. ’s Morgens bidden we eerst. Dan eten we.

Ik haast me altijd naar school om goed op tijd te zijn. Want ik weet dat onze meester al lang voor 7 uur daar is, en dan ben ik er al samen met hem. Ik kom graag naar school. Ik kan heel goed en heel snel alles van rekenen. Thuis leer ik mijn lessen. En ik ga voetballen met vrienden op een braak liggend stuk land.

Ik moet niet helpen maar toch help ik dikwijls mijn vader. Hij verkoopt katapulten. Daar zijn hele grote bij waarmee je dieven kan beschieten. Katapulten verkopen, dat wil ik later ook gaan doen.

 

De dove leerlingen van klas CM1(5de klas basisschool) vertellen wat ze zouden willen doen als ze klaar zijn met de basisschool.

klas2
Kaya, 29 oktober 2012

  • Anne is 18. Ze combineert CM1 met het naaiatelier waar ze leert naaien. Ik weef al samen met mijn mama. Dat wil ik blijven doen. Het liefste knoop ik handtassen. Of ik wil trouwen? Ik denk het niet. Ik ken wel een jongen, maar niet om te trouwen (veel pret in de klas, en Anne bloost).
  • Een meisje: ik wil later beignets en koekjes bakken en verkopen.
  • Djamila, 11 jaar: ik weet het nog niet.
  • Een jongen: Ik ga nu al stenen maken (bouwstenen vormen uit grond) bij iemand naast de moskee. Dat wil ik blijven doen.
  • Een jongen: Mijn vader verkoopt GSM’s. Dat wil ik later ook gaan doen.
  • Een jongen: Ik word metselaar. Ik ga nu ook al bouwstenen maken bij iemand.
  • Een jongen: Ik wil later in een winkel werken, zoals mijn ouders. (Zijn ouders hebben een winkel met allerlei: voeding, schriften, kookpotten, enzovoort.).
  • Een jongen: ik wil later banden van auto’s en vrachtwagens terugplakken.

 

 

 

 

Reisverslag – oktober 2012

22 Feb

Gisteren hadden we een bijzonder stipte en rustige vlucht. Ook onze 6 enorme en onhandige bagages van elk 23 kg doorstonden de reis. We zijn zoals voorheen in het afgeleefde maar centraal gelegen RAN hotel, het is betaalbaar, althans voor Westerse normen, en heeft een groot overdekt terras waar je vrijelijk kunt werken en mensen ontvangen…

Lees de rest van dit bericht »

 

Reisverslag – februari 2012

02 Jun

Beste allemaal,

We zijn gisteren aangekomen in Ouagadougou.

Onze ervaringen en werk in Bamako waren meer dan goed. Hartelijke een intelligente vrouwen, bijgestaan door een paar goeie mannen. Heel open en bevlogen. Het was goed. Lees de rest van dit bericht »

 

Reisverslag – november 2011

02 Jun

VERSLAG van het bezoek van Julia, Linda en Magda aan de dovenschool in Kaya 21 en 22 november 2011

 

Met chauffeur Bakary die we nog kenden van in februari reden we op maandag 21 november in een zeer oude mercedes van Ouagadougou naar Kaya. Met behalve Julia, Linda en mezelf ook 6 grote zakken met in totaal ongeveer 140 kg spullen aan boord. Bakary is een super goeie chauffeur, wat meer dan nodig is. Want in bewoond gebied is het verkeer hectisch en ongedisciplineerd, met veel brommers, fietsen, karren en voetgangers aan alle kanten. Hij is een jonge, vriendelijke, efficiënte, bescheiden, hulpvaardige en betrouwbare man, die ook in is voor een grapje, een plezier om samen mee onderweg te zijn.

Lees de rest van dit bericht »

 

Reisverslag – februari 2011

01 Sep

Begin februari 2011 bezochten Julia, Leen en Magda  van Apatam gedurende 10 dagen Burkina Faso.

We gingen ter plaatse om ons in te leven, te bekijken wat in Burkina Faso mogelijk en onmogelijk is en hoe alles er in zijn werk gaat, met het oog op de keuze van een project waarop Apatam zich zinvol zou gaan richten. Gelukkig was Julia al van eerdere bezoeken en werkzaamheden bekend met het land en een aantal projecten en mensen, en hadden we Marie-Thérèse met haar vele contacten en inzichten als steun en toeverlaat.

Lees de rest van dit bericht »